Wielka Sobota - 30 marca

Uwaga, otwiera nowe okno. Drukuj

Historia świata osiąga swój punkt kulminacyjny w Wielką Noc, na wspomnienie której zbieramy się dziś w kościele. Liturgia, którą w tym dniu sprawujemy, jest centrum roku Kościelnego, ponieważ jest pamiątką zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią, piekłem i szatanem.

Uroczystość rozpocznie się liturgią światła, na sprawowanie której wyjdziemy przed kościół. Tam kapłan dokona poświęcenia ognia i zapalenia paschału.

Świeca paschalna jest symbolem Chrystusa. By to podkreślić kapłan wyżłobi na niej znak krzyża oraz pierwszą i ostatnia literę alfabetu greckiego: Alfę i Omegę. Jezus Chrystus jest bowiem Alfą i Omegą, początkiem i końcem wszelkiego stworzenia. Przez Niego wszystko się stało i w Nim wszystko znajduje swoje dopełnienie. Po tych modlitwach kapłan zapala Paschał i nakłada kadzidło do trybularza. Po czym rusza procesja do kościoła. Przy wejściu do Kościoła wszyscy zatrzymujemy się i na wezwanie kapłana „Światło Chrystusa” wszyscy odpowiadamy „Bogu niech będą dzięki”. Po drugim wezwaniu kapłana, które będzie na środku Kościoła: rodzice dzieci pierwszo komunijnych zapalają swoje od paschału i przekazują je swoim dzieciom, również i my wszyscy zapalamy w tym momencie swoje świece od paschału na znak, że wraz z Chrystusem z ciemności i śmierci przechodzimy do nowego życia. Po raz trzeci procesja z Paschałem zatrzymuje się przed prezbiterium, a po wezwaniu kapłana zapalamy wszystkie światła w Kościele.